پیشینه تاریخی روستای بی بی حکیمه (ع) و خادمین قدیم

Normal 0 false false false MicrosoftInteetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:#0400; mso-fareast-language:#0400; mso-bidi-language:#0400;}

پیشینه تاریخیروستای بی بی حکیمه (ع) و خادمین قدیم :

روستای بی بی حکیمه(ع) از شمال به آستانه مقدسه، از جنوب به کوه ازار و روستای گربه ای (والفجر) ازمغرب به کوه دهک و سیامکان، از مشرق به تاسیسات بهره برداری شرکت نفت محدود است.

این روستا در فاصله 700 متری شرق آستانه بی بیحکیمه واقع شده است. منطقه بی بی حکیمه قبلا به ماهور میلاتی معروف و شهر باسستانیمجاور آستانه به میشان شهرت داشت.

برخی بر این تصور واذهان اند، که قدمت شهر میشان (علیا) و روستای فعلی بی بی حکیمه با آغاز وروداجداد و نیاکانشان آمیخته و با افساه های خود ساخته و روایات عوام و اساطیر، شخصیتواقعی تسمیه و پیشینه شهر قدیم بی بی حکیمه (ع) را در پشت خاکریزهای ایران باستانپنهان کرده اند.

غافل از اینکهبدانند شهر میشان (بی بی حکیمه فعلی) با قامت رسا برابر با هزاره سوم پیش از میلادو آستانه مبارکه حضرت بی بی حکیمه بنت موسی بن جعفر (ع) قرون سوم و چهارم هجریقمری یعنی حدود بیش از یکهزار و دویست سال پیش را نشان می دهد.

بی دلیل نبوده کهبیشتر عبور و مرور کاروان علویان از راه ارجان به میشان قدیم (بی بی حکیمه) یعنیپس از ورود به ارجان راه امن کوهستانی را از مهرویان به سی نیز و از دیلم و جبالشهر متروکه باستین به میشان انتخاب و طی می کردند و پس از اتراق و بار اندازییموقت در میشان، از طریقراه ماهور میلاتی به نوبندگان (ممسنی) و از طریق آنجا راهیسرزمین فارس و کرمان می شدند.

سبنظر میرسد کارواناحمد بن موسی (ع) همین راه را طی کرده، وقتی در تنگ میشان اتراق نمودند، خواهرمکرمه اش بی بی حکیمه (ع) به سبب خستگی راه و بیماری فوت نموده و عاقبت در همینتنگه میشان توسط برادرش احمد بن موسی(ع) کفن و دفن شده ، سپس کاروان به راه خویشادامه داده و با عبور از ماهور میلاتی به نوبندگان (ممسنی) و از آنجا راهی « خانزنیان » شیراز شده اند. که در آنجا جنگ نابرابر عوامل حکام عباسی با علویان بهوقوع پیوست.

اگرچه این شواهد وقرائن چندان متقن و معتبر نبوده، اما حکایت از سمت و سوئی منطقی دارد، به سببمحورهای امن در این مناطق و از طرفی وجود آسیاب ها و آب انبارهای قبل از دورهصفویه، کهمیشان (بی بی حکیمه) در قدیم از رونق تجاری ویژه ای برخوردار بوده است. وطبعا محا توقف و اتراق موقت مردمی از حوزه جنوب به شرق (ممسنی و فارس) بوده است.